ملیت :  ایرانی   -  قرن : 11 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(وف 1100 / 1098 ق)، عالم امامى، فقیه، محقق، متكلم و محدث. وى شیخ الاسلام و امام جمعه‏ى رسمى قم و استاد شیخ حر عاملى و علامه‏ى مجلسى بود و این دو از وى روایت كرده‏اند. در قم درگذشت و در پشت مرقد زكریا بن آدم دفن شد. از آثار وى: «الاربعون حدیثا دلیلا»، در امامت ائمه (ع)، كه در كنار چهل حدیث، چهل دلیل در اثبات امامت امیرالمومنین (ع) ذكر كرده و عقاید عامه را در اصول و فروع به نقد كشیده و آن را «الاربعین فى فضائل امیرالمؤمنین و امامه الائمه الطاهرین (ع)» نامیده است؛ «بهجه الدارین»، در جبر و تفویض و امر بین الآمرین؛ «حجه‏الاسلام»، در شرح «تهذیب الاحكام»؛ «فرحه الدارین»، در تحقیق معنى عدالت بر مذهب امامیه؛ «حكمه العارفین فى رد شبه المخالفین من المتصوفین و المتفلسفین»؛ «مونس الابرار»، قصیده‏اى به فارسى در مدح امیرالمومنین (ع) و شرح آن به نام «تحفه الابرار» یا «تحفه الاخیار»؛ رساله «الجمعه»؛ رساله «الفوائد الدینیه»؛ رساله در معنى نماز به فارسى.